De Hoge Raad laat zich uit over overheidsaansprakelijkheid in Jeugdzorgzaken

Op 18-02-2022 heeft de Hoge Raad een belangrijk arrest gewezen in een zaak van kindermishandeling, de meldplicht en het verplicht inschakelen van “Veilig thuis” door Gemeentelijke instellingen. Wat was het geval?

De vrouw was alleenstaande moeder van 1 minderjarig kind. De vrouw vroeg een PGB aan voor psychomotorische therapie voor haar zoon en ze behoefde professionele jeugdzorg bij de opvoeding. Maar ze voldeed niet aan de voorwaarden. Het ingeschakelde wijkteam schakelde daartoe “Veilig thuis” in om te adviseren bij de problemen van de zoon. Omdat de zorg niet op gang kwam, meende de Gemeente dat een 2 tal meldingen van kindermishandeling op zijn plaats waren bij “Veilig Thuis”. De moeder voelde zich daarop aangetast in haar privacy en zij vond de handelingen van de Gemeente onrechtmatig jegens haar. Ze vorderde € 5.000, — schadevergoeding en diende ook een klacht in bij de Ombudsman. Die was het met haar eens. Er zou geen sprake zijn van kindermishandeling.

De Rechtbank en het Hof wezen haar claim echter toch af en toen toetste de Hoge Raad de rechtsgang. Zie ook NJ 2019;46. Die concludeerden dat de procedure die door de Gemeente had moeten worden gevoerd niet juist was, omdat er onvoldoende gehandeld was volgens de meldcode die daarvoor geldt.

Het Hof had onder kindermishandeling verstaan: het in psychische nood laten van een kind in een bedreigende interactie met de ouder, en dat kan een meldklacht rechtvaardigen. Maar dat hangt van alle omstandigheden af. In dit geval dus niet. De Gemeente had niet met de moeder de nodige gesprekken gevoerd, zoals de meldcode voorschreef. Omdat de vrouw echter het causale verband tussen het voeren van de gesprekken en de immateriële schade niet voldoende had gesteld en toegelicht, werd haar claim afgewezen. Helaas fout procedeerwerk dus. een slachtoffer moeder moet haar schade welbewijzen natuurlijk. Daartoe moest ze ook voldoende stellen.